कर्मचाऱ्यांचे सांस्कृतिक जीवन समृद्ध करण्यासाठी, त्यांच्यातील संवाद आणि आदान-प्रदान अधिक दृढ करण्यासाठी, तसेच सांघिक एकजूट आणि संघाची एकता वाढवण्यासाठी, कंपनीने १५ जून २०२१ रोजी चियोंगरेन जमातीच्या एक दिवसीय दौऱ्याचे आयोजन केले होते, ज्यात सर्व कर्मचाऱ्यांनी सक्रियपणे सहभाग घेतला.
हा कार्यक्रम मूळ नैसर्गिक देखाव्याने समृद्ध असलेल्या किओंग्रेन जमातीच्या परिसरात आयोजित करण्यात आला होता. या कार्यक्रमात प्रामुख्याने "कोंबड्याने अंडी घालण्याचा खेळ", "टेट्रिस", "दोरी ओढण्याची स्पर्धा" आणि "एकत्र चालणे" या चार स्पर्धांचा समावेश होता.
उपक्रमाच्या दिवशी, सर्वजण वेळेवर चियोंग्रेन जमातीत पोहोचले आणि उपक्रम स्पर्धेसाठी चार गटांमध्ये विभागले गेले. पहिला उद्घाटन खेळ 'कोंबड्याने अंडी घालणे' हा होता, ज्यात लहान चेंडू असलेली पेटी कमरेला बांधून त्यातील लहान चेंडू वेगवेगळ्या मार्गांनी बाहेर फेकायचे होते. शेवटी, ज्या संघाच्या पेटीत सर्वात कमी चेंडू शिल्लक राहिले तो संघ जिंकला. खेळाच्या सुरुवातीला, प्रत्येक गटातील खेळाडूंनी आपले सर्वोत्तम प्रयत्न केले; काहीजण वर-खाली उड्या मारत होते, तर काहीजण डावी-उजवीकडे हात हलवत होते. प्रत्येक गटातील सदस्य एकामागोमाग एक ओरडत होते आणि त्यामुळे वातावरण खूपच उत्साही होते. अंतिम बक्षीस म्हणजे खेळासाठी लागणारे साहित्य, जे विजयी संघाच्या कुटुंबीयांना आणि मुलांना दिले जाते.
दुसरा उपक्रम - "टेट्रिस", ज्याला "रेड मे साठी स्पर्धा" असेही म्हटले जाते, यामध्ये प्रत्येक गटाने दहा खेळाडूंना "उत्पादन संघ नेत्याने" "गोदामातून" फेकलेली "बीजं" त्या गटाच्या संबंधित "फांगटियन" मध्ये वेगाने पोहोचवण्यासाठी पाठवले आणि "फांगटियन" गट जिंकला. हा उपक्रम दोन फेऱ्यांमध्ये विभागलेला होता, प्रत्येक फेरीत वेगवेगळे सदस्य सहभागी होत असत जेणेकरून प्रत्येकजण भाग घेऊ शकेल. तीन मिनिटांच्या तयारीच्या वेळेनंतर, आदेश ऐकताच, प्रत्येक गटाने जोमाने बीजं पकडायला सुरुवात केली आणि "शेती" करणारे कर्मचारीही वेगाने बीजं जोडत होते. सर्वात वेगवान गटाने केवळ १ मिनिट आणि २० सेकंदात आव्हान पूर्ण करून विजय मिळवला.
तिसरा उपक्रम, रस्सीखेच, कडक ऊन असूनही कोणालाही घाबरला नाही. त्यांनी उत्साहाने जल्लोष केला आणि प्रत्येक गटाचे चीअरलीडर्स मोठ्याने ओरडत होते. एका चुरशीच्या स्पर्धेनंतर, काही जण जिंकले तर काही हरले. पण प्रत्येकाच्या चेहऱ्यावरील हास्यावरून हे स्पष्ट दिसत होते की, जिंकणे किंवा हरणे महत्त्वाचे नाही. महत्त्वाचे आहे ते त्यात सहभागी होणे आणि त्या उपक्रमामुळे मिळणाऱ्या मजेचा अनुभव घेणे.
चौथा उपक्रम - "एकत्र काम करणे", जो संघाच्या सहकार्य क्षमतेची चाचणी घेतो. प्रत्येक गटात ८ लोक असतात, जे आपले डावे आणि उजवे पाय एकाच फळीवर ठेवतात. उपक्रमापूर्वी, आम्ही पाच मिनिटांचा सराव केला. सुरुवातीला, काहींनी वेगवेगळ्या वेळी पाय उचलले, काहींनी वेगवेगळ्या वेळी पाय खाली ठेवले, आणि काहीजण अव्यवस्थितपणे घोषणा देत इकडेतिकडे फिरत होते. पण अनपेक्षितपणे, प्रत्यक्ष स्पर्धेदरम्यान, सर्व संघांनी खूप चांगली कामगिरी केली. जरी एक गट मध्येच थांबला, तरीही त्यांनी संपूर्ण प्रक्रिया पूर्ण करण्यासाठी एकत्र काम केले.
आनंदाचे क्षण नेहमीच पटकन निघून जातात. दुपारची वेळ जवळ आली आहे. आमचे सकाळचे कार्यक्रम यशस्वीरित्या पार पडले आहेत. आम्ही सर्वजण जेवणासाठी एकत्र बसतो. दुपारचा वेळ मोकळा असतो, ज्यात थोडी बोटिंग, थोडे भुलभुलैया, काही प्राचीन शहरे, ब्लूबेरी तोडणे इत्यादी गोष्टींचा समावेश असतो.
या संघबांधणीच्या उपक्रमामुळे, कामानंतर प्रत्येकाच्या शरीराला आणि मनाला आराम मिळाला आहे, तसेच एकमेकांशी अपरिचित असलेल्या कर्मचाऱ्यांमधील परस्पर सामंजस्य सुधारले आहे. याव्यतिरिक्त, त्यांना सांघिक कार्याचे महत्त्व समजले असून, त्यांनी संघाची एकजूट अधिक दृढ केली आहे.