Działanie przemysłowego systemu przepływów cieczy zależy od współpracy każdego komponentu, który dostarcza płyn procesowy do miejsca przeznaczenia. Bezpieczeństwo i wydajność zakładu zależą od szczelnych połączeń między komponentami. Aby zidentyfikować przyłącze do systemu przepływów cieczy, należy najpierw zrozumieć i zidentyfikować rozmiar gwintu oraz skok.
Wątek i zakończenie Podstawy
Nawet doświadczeni specjaliści czasami mają trudności z identyfikacją wątków. Ważne jest, aby zrozumieć ogólne terminy i standardy dotyczące wątków i zakończeń, aby ułatwić klasyfikację konkretnych wątków.
Rodzaj gwintu: Gwint zewnętrzny i gwint wewnętrzny odnoszą się do położenia gwintu w złączu. Gwint zewnętrzny wystaje na zewnątrz złącza, a gwint wewnętrzny znajduje się wewnątrz złącza. Gwint zewnętrzny jest wsuwany w gwint wewnętrzny.
Poziom:skok to odległość między gwintami. Identyfikacja skoku zależy od konkretnych standardów gwintów, takich jak NPT, ISO, BSPT itp. Skok można wyrazić w gwintach na cal i mm.
Dodatek i aneks:W gwincie występują wzniesienia i doliny, które nazywane są odpowiednio addendum i dedendum. Płaska powierzchnia między wierzchołkiem a podstawą nazywana jest flanką.
Zidentyfikuj rodzaj gwintu
Pierwszym krokiem do określenia rozmiaru i skoku gwintu jest posiadanie odpowiednich narzędzi, w tym suwmiarki, wzorca podziałki gwintu i szablonu do identyfikacji podziałki. Użyj ich, aby określić, czy gwint jest stożkowy, czy prosty. Diagram gwintu stożkowego i prostego
Gwint prosty (nazywany również gwintem równoległym lub gwintem mechanicznym) nie służy do uszczelniania, lecz do mocowania nakrętki na korpusie złącza obudowy. Aby zapewnić szczelność, muszą one opierać się na innych czynnikach, takich jak:uszczelki, pierścienie uszczelniające lub kontakt metalu z metalem.
Gwinty stożkowe (znane również jako gwinty dynamiczne) można uszczelnić poprzez dociśnięcie do siebie powierzchni zębów gwintu zewnętrznego i wewnętrznego. Konieczne jest użycie uszczelniacza do gwintów lub taśmy uszczelniającej, aby wypełnić szczelinę między wierzchołkiem a podstawą zęba, zapobiegając wyciekom płynu w układzie w miejscu połączenia.
Gwint stożkowy jest ułożony pod kątem do osi, natomiast gwint równoległy jest równoległy do osi. Za pomocą suwmiarki zmierz średnicę między końcami gwintu zewnętrznego lub wewnętrznego na pierwszym, czwartym i ostatnim pełnym zwoju gwintu. Jeśli średnica zwiększa się na końcu zewnętrznym lub zmniejsza na końcu wewnętrznym, gwint jest stożkowy. Jeśli wszystkie średnice są takie same, gwint jest prosty.
Pomiar średnicy gwintu
Po ustaleniu, czy używasz gwintu prostego, czy stożkowego, kolejnym krokiem jest określenie średnicy gwintu. Ponownie użyj suwmiarki, aby zmierzyć nominalną średnicę gwintu zewnętrznego lub wewnętrznego od wierzchołka zęba do wierzchołka zęba. W przypadku gwintów prostych zmierz dowolny pełny gwint. W przypadku gwintów stożkowych zmierz czwarty lub piąty pełny gwint.
Uzyskane pomiary średnicy mogą różnić się od nominalnych rozmiarów podanych gwintów. Zmiana ta wynika z unikatowych tolerancji przemysłowych lub produkcyjnych. Skorzystaj z przewodnika identyfikacji gwintu producenta złącza, aby określić, czy średnica jest jak najbardziej zbliżona do prawidłowego rozmiaru. diagram-pomiaru-skoku-gwintu
Określ wysokość dźwięku
Następnym krokiem jest określenie skoku. Sprawdź gwint pod kątem każdego kształtu za pomocą wzorca skoku (znanego również jako grzebień), aż do uzyskania idealnego dopasowania. Niektóre kształty gwintów angielskich i metrycznych są bardzo podobne, więc może to zająć trochę czasu.
Ustal standard wysokości dźwięku
Ostatnim krokiem jest ustalenie standardu podziałki. Po ustaleniu płci, typu, średnicy nominalnej i podziałki gwintu, można zidentyfikować standard identyfikacji gwintu za pomocą przewodnika identyfikacji gwintów.
Czas publikacji: 23-02-2022